گمشو برو

گمشو برو خسته شدم ازین همه حرف دروغ 

برو ولم کن میدونم خیلی سرت شده شلوغ

گمشو برو نبینمت لیاقتم رو نداری

 برو ببر هرچی که هست هیچ چیزی رو جا نذاری

گمشو برو زوده برات عاشقی و بوسه و اشک

 دنیای تو ، چرته برام یه چیز تو مایه های کشک

 گمشو برو اشکای تو ، اشکای تمساحه برام

 به گردمم نمیرسی تو درس پاکی و مرام

گمشو برو دیدن تو بد میکنه حال منو

ساده بودم بهت دادم روح و دل و جسم و تنو

گمشو برو تو بچه ای، عشق ، چه میفهمی چیه

تو دنیای نجس تو ، هرکی با هرکی قاطیه

گمشو برو آرزومه با دیگری بار بکشی

من نباشم کنار تو هرچیزی که میخوای بشی

گمشو برو من نباشم یکی دیگه هست تو دلت

آخرم این هرزگیات یه روزی میشه قاتلت

گمشو برو وجود تو پر از گناه و ذلته

هر روزی با یکی بودن دیگه برات یه عادته

گمشو برو عاقبتت سیاهه و ننگ و عذاب

چاره ای نیست وقتی میخوای همه بهت بگن خراب

کلمات کفایت نمیکنه واسه نفرت

فک نکن بهت میخوام بگم بیا برگرد

برعکس دور شو از جلو چشام

تف به شرفم اگه باز تورو بخوام .......

هرچی که داشتم گرفتی ازمن

آره حالا خودت شادی حتما

این دل منه که فقط نابود شده

رابطه ی من و تو فقط یه کابوس بوده

حالا که استفادتو کردی از من

دنبال یه ساده ی دیگه هستی حتما......

حالا برو تو

نمیخوام ببینمت دیگه تورو خوب

نفرت توی دل من تو رو کشت

نمیبینی کم بیارم جلو تو.......

رابطمون از اولشم اشتباه بود

عشقی که همه چیزش ادعا بود.......

حالا باید از دلم دور بندازمت

توکه ارزش نداری که فک کنم بت.....

عشقی نیست دیگه بین ما

توکه یه روز بودی واسم تکیه گا......

دفتر عشقمو به روی تو بستم

نمیتونی ببینی که بازم به تو بسته م

من همه چیو دیگه بردم ز یاد

توخوابم نمیبینی که دلم تورو بخواد 

همه حرفات کلا دروغ بود از دم

خاطراتتم دیگه جنون دهنده س

ولی باشه همه اینا تجربه بود واسه آینده

تاکه دل دیگه زود

نشه عاشق هرکی که تازه شناسه

نشه عاشق هر بی سرو پا

که مث تو  نمک نشناسه

<<امیدوارم این یکی رو هم بتونی خر کنی>>

هنوز نمی دانم چرا در پاشنه های کفش تو

گیر می کند دلم

و چرا وقتی تکان میدهد باد

لباسهای بر بند را...

پیراهنت

تنها پرچمی است

که زانو میزنم بر آن

و سوگند می خورم

هنوز نمی دانم چرا در خیسی باران

عطر دخترانه ات

قافیه آلود میکند

شعرهای سپیدم را

خوب من...

می دانم از آن من نیستی

و نخواهی بود

اما نمی دانم هنگام گذر از پنجره تاریکت

که دخیل میبندد بر آن

نگاه منتظرم

چرا تردید می کنم

نمی دانم که می دانی دم ز عشق سیاه می زنم یا نه!؟

نمی دانم که می دانی  با معشوق خیالی هم سر نمی کنم یا نه!؟

نمی دانم که می دانی  روزهایم سیاه است و روزگارم تلخ یا نه!؟

نمی دانم که می دانی  محرم اسرار من بوته یاس خشکیده ایست یا نه!؟

اما

خوب می دانم که نمی دانی تمام کسانی که

امروزه به عشق و عاشقی لعنت میفرستند

 زمانی عاشقترین مردم این دیار بودند...

خدايا فقط تو را مي خواهم.....باور کرده ام که فقط تويي سنگ صبور حرف هايم...
مي ترسم از اينکه بگم دوسش دارم...

اون نميدونه که با دل من چه کرده...نميدونه که دلي رو اسير خودش کرده... هنوز در باورم نيست که دل به اون داده بودم و اون شده بود همه هستي من.....

روز هاي اول آشنايي را بياد مياورم آمدنش زيبا بود ...آنقدر زيبا حرف مي زد که به راحتي دل به او باختم و او شد همه دار و ندارم....

بارالها گويي تو تمام زيبايي هاي عالم را در چهره و کلام او نهاده بودي
واين گونه مرا اسير او کردي و دل کندن از او شد برايم محال و خوشبختیش بزرگترين ارزويم در زندگي...

حالا که اون رفته تو بگو چه کنم که دلم آروم بگیره ....خدايا امشب به تو مي گويم چون تو تنها مونس تنهايي هايم بودی و هستي...
چگونه بگويم بدون او مي ميرم....او رفته و در باورم نيست نبودنش...
خود خوب مي دانم او مرا کودکي فرض کرد که نمي داند عشق چيست و براي عاشقي حرمتي قائل نشد...

مرا به بازي گرفت يا شايد....نمي دانم.....دگر هيچ نمي دانم ...

اعتراف مي کنم نفسم به بودن او وابسته است....

بعد رفتن او دگر اين نفس را هم نمي خواهم....

حال تو بگو چه کنم ؟
بار خدايا دوست دارم مرا بفهمی حتي براي يک لحظه...

برای تو می نویسم...

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست ...

برای تويی كه احساسم از آن وجود ناز توست ...

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز  خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود ناز خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است...

تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است ...

برای تويی كه قلبت از سنگ است ...

برای تویی که آرزوهایت آرزوی من است...

      وه که جدا نمی شود نقش تو از خیال من  

          تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من

          ناله زیر و زار من زارتر است هر زمان

          بس که به هجر می دهد عشق تو گوشمال من

          نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو

          دست نمای خلق شد قامت چون هلال من

          پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی

          می رسد و نمی رسد نوبت اتصال من

          خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند

          هم به مراد دل رسد خاطر بد سگال من

          دیده زبان حال من بر تو گشاد رحم کن

        چون که اثر نمی کند در تو زبان قال من

          بر گذری و ننگری بازنگر که بگذرد

          فقر من و غنای تو جور تو احتمال من

          چرخ شنید ناله ام گفت منال نازمن

          که آه تو تیره کند آینه جمال من

منو یادت نمی یاد می دونم
تا همین جاشم ازت ممنونم

دیگه حتی نفسم در نمی یاد
کاری جز دعا ازم بر نمی یاد

برو خوش باش برو شیرینم
من به آینده تو خوش بینم

برو که الهی خوشبخت بشی
مثل من درد جدایی نکشی

نوش جونت همه بی کسی هام ، برو خوشبخت بشی
منو ول کردی با دل واپسی هام ، برو خوشبخت بشی

اگه رفتی اگه تنها موندم ، برو خوشبخت بشی
اگه تو خاطره هات جا موندم ، برو خوشبخت بشی

نوش جونم که همش دل تنگم ، نگران من نباش
اگه گریه داره این آهنگم ، نگران من نباش

اگه عمرم داره از کف میره ، نگران من نباش
اگه هر شب نفسم می گیره ، نگران من نباش

کاشکی می شد با دلم می ساختی
تو هنوز دل منو نشناختی

کاش مثل گذشته عاشق بودی
کاش همون آدم سابق بودی

برو خوش باش برو شیرینم
من به آینده تو خوش بینم

برو که الهی خوشبخت بشی
مثل من درد جدایی نکشی

تو دیگه میری میدونم نمیتونم به تو برسم

عزیزم دارم می میرم

دیگه اینجا جای من نیست

دیگه دستات مال من نیست

دیگه اون غرور بی حد عزیزم همراه من نیست

خداحافظ عزیزم که اگرچه دیره

کاش بغضم واشه گریم بگیره

اما انگار که قسمت همینه

عشقت همینجا توی دل بمیره

خداحافظ عزیزم

از همین جاده که رفتی

یه وقتی منم میرم که بمیرم

دیگه دنیا جای من نیست

دیگه فردا مال من نیست

دیگه دستای نجیبت

عزیزم همراه من نیست

دوست دارم اندازه ی ستاره های آسمون

دوست دارم اندازه ی دستای گرم و مهربون

دوست دارم هزار هزار

دوست دارم نفس نفس

دوست دارم بی حد و بس

دوست دارم به قدری که این دل بیقرار من

با عشق تو تالاپ و تولوپ تند میزنه

من عاشق کوی توام همیشه عاشق میمونم

همیشه هم تا پای جون شعرها برات میخونم

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم

سکوت را فراموش مي کردي.تمامي ذرات وجودت، عشق را فرياد مي کرد.
چشمهايم را مي شستي و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي.

نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي تا من بر سکوت نگاه تو
رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم.

اي کاش مي دانستي...

اگر مي دانستي
هرگز قلبم را نمي شکستي
گر چه خانه ي شيطان شايسته ي ويراني است.

اگر مي دانستي
لحظه اي مرا نمي آزردي که اين غريبه ي تنها، جز نگاه معصومت پنجره اي
و جز عشقت، بهانه اي براي زيستن ندارد.

اي کاش مي دانستي...

اگر مي دانستي
همه چيز را فدايم مي کردي .همه آن چيز ها که يک عمر بخاطرش رنج کشيده اي
و سال ها برايش گريسته اي.

اگر مي دانستي
همه آن چيز ها که در بندت کشيده رها مي کردي
غرورت را... قلبت را... حرفت را...

اگر مي دانستي
دوستم مي داشتي
همچون عشق که عاشقانش را دوست مي دارد.

کاش مي دانستي که چقدر دوستت دارم
و مرا از اين عذاب رها مي کردي
اي کاش تمام اينها را مي دانستي . . .

     خداحافظ ای شعر شبهای روشن

     خداحافظ ای قصه عاشقانه

     خداحافظ ای آبی روشن عشق

     خداحافظ ای عطر شعر شبانه

     خداحافظ ای همنشین همیشه

     خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

     تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

     تو را می سپارم به دلهای خسته

     تو را می سپارم به مینای مهتاب

     تو را می سپارم به دامان دریا

     اگر شب نشینم اگر شب شکسته

     تو را می سپارم به رویای فردا

     به شب می سپارم تو را تا نسوزد

     به دل می سپارم تو را تا نمیرد

     اگر چشمه واژه از غم نخشکد

     اگر روزگار این صدا را نگیرد

     خداحافظ ای برگ و بار دل من

     خداحافظ ای سایه سار همیشه

     اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

     خداحافظ ای نو بهار همیشه

نمیگم مال منی یا حتی اسممو بگیر

یا واسه دردودلام تا نصف شب بشی اسیر

نمیگم ازت میخوام که دوست و همدمم باشی

یا توقلبت واسه من شکوفه ای کاشته باشی

تو منو بخوا ی نخوای من تا ابد اسیرتم

پای عهدمون همون عاشق سر به زیرتم

اگر که عاشقت شدم خواستم که لایقت بشم

آخر عاشقت شدم تو خواستی که تنها بشم

نمیگم غصه هامو گوش بده و باور کن

یا که حتی عاشقیمو بشنو و ازبر کن

نمیگم اشکامو پاک کن تو که با چشام غریبی

نمیگم بیا و با دلم بمون چون تو یار دیگری

من دیگه چیزی ندارم تو بخوای تباه کنی

همه چیم سیاه شده چیو میخوای سیاه کنی

نمیشه این دلم اروم بگیره ، میگی من چیکار کنم

نمیدونم که چیکار با دل بیقرار کنم

تو منو بخوای نخوای چشم و دلم خرابته

قلب گرمم روز و شب پیاله ی شرابته

نمیگم نگام کنی نگاهت آتیش میزنه

نمیگم صدام کنی صدای تو دل میبره

تو منو نخواستی و منم چه چاره ای دارم

میتونم فقط به یادتو چشامو رو هم بذارم.....

نغمه روزای عشقم عهدمونو بد شکوندی

گفته بودی تا قیامت با توام اما نموندی

اگه بی تو نشستم توی این کنج غریبی

قربون چشای نازت . نازی و تو دل میمونی

گفتی که رفتنی هستی به یادتم واسه همیشه

از تو دور شدن محاله بدون باورم نمیشه

کاش که تنهام نمیذاشتی ! کاش که باور نمیکردم

کاش تو رو ندیده بودم ! کاش میشد ندی فریبم

کاش اینو خوب میدونستی که دلمو بدجور شکستی

کاش از اول میدونستم با یکی دیگه نشستی

ولی من به فكرت هستم با كسی پیمون نبستم

كاش بیای و باز ببینی بدجوری در خود شکستم

دل صاف و روشنم رو پی تو سواری دادم

 دیدی آخرش تو بردی دلمو چه بازی دادم

توی این قمار دوباره . بازم میذاری حسرت بمونه

همیشه تو بردی و من مثه یک احمق دیوونه

برو ای یار مجازی دل من جایی نداره

دیگه حنات واسه من هیچ رنگی نداره

همش از عشق میگفتی تو دروغگوی جهانی

دل من چه ساده داده خودشو به بازی اما
یه روزی یه جایی یه غریبه میکنه بادلت بازی

دلمو شکوندی خدا ازت نباشه راضی

سال نو مبارک

دوباره آمد از راه بهار سبز و زیبا
 
جوانه زد درختان در ده کوچک ما
 
پروانه ‏های رنگی می‏رقصند روی گل ها
 
در دشت و در بیابان در باغ های زیبا
 
مادر ناز و خوبم دوباره سفره چیده
 
هفت سین سفره گوید که سال نو رسیده

"سال نو رو به (....) تبریک میگم"

ای محبوب من
این را بدان روزی هم فرا خواهد رسید و کسی هم دل تو را خواهد شکست
آری .......
دل تو را خواهد شکست آن گونه که دل مرا شکستی.

و تمام غم های دنیا را برای تو هدیه خواهد داد آنگونه که تو برایم هدیه دادی .

من همیشه آرزو کردم که تو خوشبخت بشی چون تو برایم مقدسی همانند کعبه ی خدا منزهی .

من تو را برای همیشه می خواستم چون در اندیشه ام فردایی هم داشتم ولی چه حاصل.

ای پاره ی تنم ای مرحم و همدمم .

آخرسر گناه کار من شدم . در این بازی عشق خطا کار من شدم.

گناه من گناه بی گناهیست. کاشتن بذز عشقت در دلم برای یه عمر زندگانیست
آری ........
من هرگز نکریستم ولی امروز خواهم گریست . برای این که کعبه ی من خراب شد تمام آرزوهایم فنا شد.

امروز گریستنم را خوب بنگر ...

 چون روزی ........

خدا ! وصیت منو گوش بده ، نامه مو بخون

شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون

میسپارمش بهت میرم تموم تار و پودمو

چه شبها تا سحر نام تو را از دل صدا كردم
دلم را با جنون بی كسی ها آشنا كردم
نفهمیدم چه رنگی دارد این شبهای شیدایی
كه قلبم را فقط با خاطراتت مبتلا كردم
چه حسی بود در قلبم شبیه كوچه برفی
به راه كوچه برفی ترا از خود جدا كردم
نفهمیدم كه می میرم نباشی مثل پروانه
تو را من در ته این كوچه برفی رها كردم
چه شبها تا سحر با قاصدك در خلوتی بیرنگ
نشستم مو به موی خاطراتت را سوا كردم
به پای قاصدك بستم صبوری را شبیه گل
نوشتم روی گلبرگش كه من بی تو چه ها كردم

امشب از تو می نویسم

امشب از تو می نویسم ،از تو و نگاه نازت

می نویسم از طلسم چشمای ترانه سازت

امشب از تو می نویسم ،ای تو همسایه ی بارون

بی تو عادت چشامه ،خوندن آیه ی بارون

تو یه عادت قشنگی که شبا میای سراغم

با چشات خورشید داغ و می رسونی به اتاقم

سایه سار مهربونی واژه ی قشنگ بودن

بگو با کدوم ترانه میرسی به دستای من

واسه داشتنت حریصم ،از هجوم گریه خیسم

ای غزلترین ترانه ،امشب از تو مینویسم

امشب از تو مینویسم ،تو که ماه آسمونی

تو که از زمین جدایی ،ولی مثل من میمونی

امشب از تو مینویسم ،که من و به من رسوندی

من و از قعر سیاهی ،تا به روشنی کشوندی

میخوام این نوشته ها رو که د لم دفترشونه

خط به خطشو نگاهت مثه آتیش بسوزونه

که د لم جلوی چشمات ،ذره ذره شعله ورشه

تا بفهمی که نمیشه ،یه شبم بی تو به سر شه

واسه داشتنت حریصم ،از هجوم گریه خیسم

منو ببخش

منو ببخش بخاطرت دوباره چشمام شده خیس

یا مث من اگه کسی به فکر دردای تو نیس

خودت میدونی که برام از خودمم مهمتری

ببخش که هر شب از روی فکر و خیالم میگذری

وقتی تو رو می بینمت نگام همش سمت توئه

تموم آرزوی من دیدن لبخند توئه

ببخش اگه روی دلم اسم تو رو حک میکنم

وقتی دلت میگیره من به بودنم شک میکنم

ببخش اگه به یاد تو پلکامو رو هم میذارم

هر شب تو رویای منی چیکار کنم دوست دارم

من همیشه با تو بودم  

من همیشه با تو بودم بی ریا و با صداقت                    هرچی داشتم هدیه کردم به چشات بدون منت

من و تو  باهم بودن رو یه روزی آرزو داشتیم               توی باغچه ی محبت گل عشقمونو کاشتیم

اما تو گلو شکستی با غرور و خودپرستی                   کاش از اول میدونستم که تو دل به من نبستی

درد دلهامو بجز تو من به هیچکس نمیگفتم                 ساده بودم ندونستم یه روز از چشات می افتم

حالا رفتی تنها موندم با خیالت توی رویا                      من کویر خشک و پیرم اما تو همیشه دریا

وقتی قصه مو شنیدی دلتو ازم بریدی                        هرچی گفتم نرو برگرد چشاتو بستی ندیدی

ای پرنده ؛ ای صمیمی ؛ ای مسافر ؛ ای قدیمی         تو که مرگ منو دیدی چرا از پیشم پریدی

زندگی همینه

         دل من گریه نکن زندگی همینه                                      یکی ستاره داره و یکی تنها می میره

         بسوز بساز دل من تو که کسی نداری                            پیر شدی و شکستی تنها و بی پناهی

        هیشکی نداره این دل داره میسوزه این دل                     همین روزا می میره چقد غریبه این دل

        تنهایی خیلی سخته وقتی کسی نداری                          یه گوشه ای نشستی تو تنهاییت میباری

        تا آخرین نفسهام خودم به پات می مونم                        جز تو کسی ندارم دلم سنگ صبورم

یکی را دوس میدارم

یکی را دوس میدارم

ولی افسوس او هرگز نمیداد

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من

که او را دوس میدارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمیخواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوس میدارم

ولی افسوس او گل را

به زلف کودکی آویخت تا او را بخواند

صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به دامانت

بگو از من به دلدارم تو را من دوس میدارم

ولی ناگه ز ابر تیره برقی جست و روی ماه تابان را بپوشانید

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم

سینه مالامال درد اما دلی بی کینه دارم

پاکبازم من ولی در آرزویم عشق بازیست

مث هر جنبنده ای من هم دلی در سینه دارم

در کدامین مکتب و مذهب جرم است پاکبازی

در جهان صدها هزاران پاکباز از سینه دارم

کار هرکس نیست مکتب داری این پاکبازان

هدیه از سلطان عشق بر هر دو پایم پینه دارم

من از بیراهه های حله برمیگردم و آواز شب دارم

هزرا و یک شب دیگر نگفته زیر لب دارم

بسان کوره میسوزم تنم از عشق امید طرب دارد

حدیث تازه ای از  عشق مردان حلب دارد

           قرار نبود که اینجوری تموم شه

          نمیدونم چی شد که اینجوری شد          نمیدونم چند روزه نیستی پیشم

          اینارو میگم که فقط بدونی                     دارم یواش یواش دیوونه میشم

          تا کی به عشق دیدن دوبارت                  تو کوچه ها خسته بشم بمیرم

          تا کی باید دنبال تو بگردم                        از کی باید سراغتو بگیرم

          قرار نبود چشمای من خیس بشه          قرار نبود هرچی قرار نیس بشه

          قرار نبود دیدنت آرزوم شه                      قرار نبود که اینجوری تموم شه

          یادت میاد ثانیه های آخر                          گفتی میرم اما میام به زودی

          چشمامو بستم نبینی اشکمو                 چشمامو وا کردم و رفته بودی

          قرار نبود منتظرت بمونم                         قرار نبود بری و برنگردی

          از اولش کنار من نبودی                          آخرشم کار خودت رو کردی

I LOVE YOU